نمیدونم که از کجا و از کی بنویسم.! از خودم و کارام ؟و دنیای شلوغ و پرحیاهوم؟یا از این کوچولوهای ناز نازی و دنیای هر روز قشنگ تر از دیروزشون.اینجا نوشتن رو دوست دارم بهم آرامش میده.

کوچولوهام دارن بزرگ میشن . گاهی میخوام زمان رو نگه دارم و نگذارم به این سرعت سپری بشه. نمیخوام به این سرعت این لحظات قشنگ رو از دست بدم ولی افسوس که نمیشه. دنیای پاک و معصوم این فرشته های زمینی خیلی قشنگه . وقتی تو دنیاشون خودم رو رها میکنم به یه آرامشی میرسم که هیچ چیز ی قادر نیست اون آرامش رو بهم بده. خوشحالم ازاینکه میدونم و از تک تک لحظاتشون لذت میبرم و جایی برای افسوس آینده نمیگذارم.

رز برای خودش شیطون بلایی شده که دنیامون رو پر از شور و حرارت و هیجان میکنه . از همون دختر بچه های بلبل زبون بامزه که همیشه آرزوی داشتنش رو داشتم. رایان هم که با معصومیت و مظلومیتش قلب همگیمون نوازش میده.خودش هم خوب میفهمه و میدونه که چقدر همه دوستش دارن.

امروز رایان برای اولین بار از روی صندلی پرید پایین و کلی هیجان شده بود و خوشحالی میکرد. رز هم خیلی خوشحال بود همش میگفت من یادش دادم من یادش دادم.خدایشش هم اون یادش داد . هی بهش میگفت نترس رایان منو ببین منو ببین!!!!!!!!!!!!

از خودم بگم که دلم داره میترکه برای ایران و عید ایران و داداشام. دوساله ندیدمشون بخصوص دلم برای داداش کوچیکه خیلی خیلی تنگ شده. یه جورایی هم دم عید خاطره فوت پدرم برام تداعی میشه و خیلی ناراحت میشم و دلشوره میگیرم. امیدوارم که سال جدید برای همه سال خوب و با برکت و سلامتی باشه .

عیب نداره همیشه وقتی متلاطم هستم بعدش یه آرامش قشنگی میگیرم که وقتی بهش فکر میکنم دوران متلاطم رو بهتر تحمل میکنم.

یه وقتهایی زندگی بچه ها و روش زندگیشون رو برای خودم الگو قرار میدم. که چه جوری از لحظه هاشون لذت میبرن. جالبه نه؟! همه ما هم یه زمانی اینجوری بودیم. با بزرگ شدنمون خیلی چیزها عوض میشه و شده.و کمتر میتونیم از لحظه هامون لذت ببریم . یا به فکر آینده هستیم یا اینکه هول و اظطراب زمان حال رو داریم یا افسوس گذشته.

آگاه به همه این موضوعات سعی میکنم لحظه هام رو اینجوری از دست ندم ولی گاهی اوقات کنترل ا ز دستم خارج میشه و دچار اظطراب و نگرانی میشم.

 تعطیلات مارچ مون از فردا شروع میشه تا 10 روز دیگه امیدوارم که بتونم یه کم  درس بخونم تو این تعطیلات.

راستی امتحات میان ترمم رو خیلی خوب دادم و کلاس ها هم خوب پیش میره .خیلی خوشحال و راضی هستم از کاری که کردم .ناگفته نمونه که پوستم هم حسابی کنده میشه ولی عیب نداره  عوضش اون احساس مفید بودن گمشده ام رو دارم پیدا میکنم.

دوستتون دارم